Düşünmek,” der benim bir arkadaşım – kendisi yirmi iki yıldır felsefe okuyor, şimdi doktora yapmakta-, “düşünmek, herkesin acemice uygulamasına gelmeyecek kadar güç bir şeydir.” O da – benim arkadaş yani – oturup Hammerklavier Sonatı’nı çalmaya kalkmaz ki. Yapamaz çünkü. Ama her önüne gelen düşünebileceğini sanıyor, üstelik doludizgin, üstüne üstüne giderek, günümüzün büyük hatası bu işte, diyor arkadaşım, ve bu yüzden oluyor onca felaket, hep beraber canımıza okuyacak felaketler. Ve ben derim ki: Hakkı var. Fazla bir şey demeye hacet yok.
“
| — | Patrick Süskind – Kontrbas, s55 |